| تبليغات | X |
 |
 |
|
| نوشته های روزهای بی او |
|
كجاي اين جنگل شب……پنهون ميشي خورشيدكم
پشت كدوم سد سكوت….…..پر ميكشي چكاوكم چرا به من شك مي كني…..…..من كه منم براي تو لبريزم از عشق تؤو ……..……سرشارم از هواي تو لبريزم از عشق تؤو ……..……سرشارم از هواي تو دست كدوم غزل بدم ……….....نبض دل عاشقمو پشت كدوم بهانه باز……….…پنهان كنم هق هقمو گريه نمي كنم نرو……………..آه نمي كشم بشين حرف نمي زنم بمون………..….بغض نمي كنم ببين سفر نكن خورشيدكم……..….ترك نكن منو نرو نبودنت مرگ من……..……..راهي اين سفر نشو نزار كه عشق من و تو…….…..اينجا به آخر برسه بري تو و مرگ من از………….رفتن تو سر برسه گريه نمي كنم نرو……...……..آه نمي كشم بشين حرف نمي زنم بمون……………بغض نمي كنم ببين نوازشم كن و ببين…..…….عشق مي ريزه از صدام صدام كن و ببين كه باز….....اونچه مي گن ترانه ها اگر چه من به چشم تو…….….كمم .قديميم .گمم آتشفشانه عشقمو……….……..دريايه پر تلاطمم گريه نمي كنم نرو..……….…..آه نمي كشم بشين حرف نمي زنم بمون……………بغض نمي كنم ببين |
|
+ نوشته شده در
جمعه چهاردهم اسفند 1383ساعت 20:50 توسط علی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
وقتي دنيا و آدماش اونقدر به یه نفر فشار ميارن كه حتي زبون هم ديگه به گفتن دردا نميچرخه، شايد نوشتن تنها راه حل ممكن باشه...
|
| پیوندها |
|
الماس خوشتراش مردانهها شكلات تلخ آدم آهني پادشاه آبي راز کهنه مكاني براي با هم بودن كسري - متولد دي مامان آرمين تقلید زندگی الهه نامقدس |
|
|