چند وقته دارم به زندگي و فلسفه اون فكر مي‌كنم؛ ولي به نظر نمياد كه بشه نتيجه خاصي گرفت. به جز اينكه آدم وقتشو تلف مي‌كنه و ذهنشو درگير،‌ نتيجه‌اي عايد نمي‌شه. البته آويزون شدن به خاطر اينكه نتيجه به درد بخوري عايدت نمي‌شه رو هم مي‌تونين به ليست قبلي اضافه كنين. متأسفانه اين روزا تعداد آدمايي كه فكر كنن خيلي كم شده. اكثر آدما به عادت‌ها و تربيت‌ها بيشتر خو گرفتن تا فكر كردن و تجزيه و تحليل كردن مسائل. نمي‌دونم كه ديگران در مورد من چي فكر مي‌كنن و بر اساس نظر اونا، منم جزو همين گروه قرار مي‌گيرم يا نه. ولي اميدوارم كه اينطوري نباشه.

البته شايدم مشكل از جاي ديگه است...