** مهربان بودن بسيار مهمتر از درست بودن است.

** هيچ گاه هديه کودک را رد نکنم.

** گاهي اوقات همه آن چيزي که انسان نياز دارد، دستي براي گرفتن و قلبي براي درک شدن است.

** رخدادهاي کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي سازد.

** زير ظاهر سرسخت هر انساني فردي نهفته , که خواهان تمجيد و دوست داشتن است.

** خداوند همه چيز را در يک روز خلق نکرد . پس چه چيزي باعث شده که فکر کنم من مي توانم؟

** ناديده گرفتن حقايق , موجب تغيير آنها نمي شود.

** وقتي سعي مي کني عملي راتلافي کرده و حسابت را با ديگري صاف کني , تنها به او اجازه مي دهي بيشتر تو را برنجاند.

** همه افرادي که با آنها رو به رو مي شويم شايستگي سلامي آميخته به لبخند را دارند.

** هيچ کس کامل نيست , مگر اينکه در دام عشق او اسير شوي.

** فرصتها هرگز از دست نمي روند , بلکه ديگري آنچه راکه تو نيافته اي پيدا کرده است.

** لبخند ارزانترين راه براي زيباتر ساختن چهره است .

** همه خواهان آنند که در اوج قله زندگي کنند، اما همه شاديها و پيشرفتها زماني رخ مي‌دهند که در حال صعود  به سوي آن هستي

توي گسترده رويا، اي سوار اسب ابلق

دنبال كدوم مسيري توي تاريكي مطلق

اي به رويا سر سپرده، با توام اي همه خوبي

راهي كدوم دياري، آخه با اين اسب چوبي

با توام اي كه تو فكرت، با هر عشق و با هر اسمي

رهسپار فتح قلب، ماه‌پيشوني طلسمي

توي دستاي نجيبت، عكس ماه‌پيشوني داري

واسه پيدا كردن جاش، دنيا رو نشوني داري

ماه‌پيشوني تو قصه، فكر بيداري تو خوابه

خورشيد هفت آسمون نيست، عكس خورشيد روي آبه

از خواب قصه بلند شو، اسب چوبيتو رها كن

ماه‌پيشوني مال قصه‌است، مرد من، منو صدا كن

اگه از افسانه دورم، اگه ماه‌پيشوني نيستم

اگه با زمين غريبه، اگه آسموني نيستم

واسه خواب خستگي‌هات، مثل يك قصه لطيفم

به صداقت تو مؤمن، مثل قلب تو شريفم

يه دوستي دارم كه هيچوقت توي عمرش پاپايا نخورده؛ ولي هميشه دوست داشته يه بار هم كه شده مزه پاپايا رو بچشه... هميشه هم يه تصور خاص از مزه اين ميوه گرمسيري داره توي ذهنش. امروز بهش پاپايا دادم خورد... ولي متوجه نشد كه پاپاياست.... هنوزم اصرار داره كه پاپايا اون مزه‌ايه كه فكرشو میكرده... هنوزم دنبال اينه كه مزه پاپايا رو بچشه... به نظر شما چطوري بايد متوجه بشه كه پايايا همينه.... نه اون چيزي كه هميشه توي خيالش داشته؟!

كار ما نيست شناسايي   راز گل سرخ .

كار ما شايد اين است

كه درافسون  گل سرخ شناور باشيم .

پشت دانايي اردو بزنيم .

دست در جذبه يك برگ بشوييم و سر خوان برويم .

صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم .

هيجان را پرواز دهيم .

روي ادراك فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم .

آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي  هستي  .

ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم .

بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم .

نام را باز ستانيم از ابر ،

ازچنار ، از پشه ، از تابستان .

روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم .

در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم .

پرنده دل داده بود به شانه دورترين مترسك جهان...

خرسه مي‌گه الان وقت خواب زمستونيمه، بعد از اينكه بيدار شدم درموردش صحبت مي‌كنيم.

بعد از اينكه خرسه بيدار شد جيرجيرك رو نديد.

آخه خرسه نمي‌دونست كه جيرجيرك‌ها فقط سه روز عمر مي‌كنن...