در آن پرشور لحظه...

دل من با چه اصراري تو را خواست،

و من مي‌دانم چرا خواست،

و مي‌دانم كه پوچ هستي و اين لحظه‌هاي پژمرنده،

كه نامش عمر و دنياست،

اگر باشي تو با من، خوب و جاويدان و زيباست.

اکنون که روزمرگي از پشت شيشه‌هاي کوچک و گرد نزديکتر مي‌شود

هرم داغ خلاء بغض را تندتر از هميشه مي‌شکند

درد عظيمي است نزديک شدن به جايي که نيست

هيچ کس، هيچ چيز

حتي هيچ چشمي به انتظار ديداري

و دستي به انتظار در آغوش کشيدني

من به کجا مي‌روم؟

بي‌عشق‌ترين مأوا

بي‌ثمرترين مقصد

بي‌هدف‌ترين بازگشت...

ماه لاغر، زردرنگ، در پايين افق نزديک سياهي دريا

ماسه‌هاي نرم و سفيد که ردپاي دلتنگي را در قلب خود مي‌نشانند

نسيم خنکي که شرم خالي بودن دست سرد و خسته را دوچندان مي‌کند

موج‌هاي آرامي که يکي پس از ديگري بر سينه ساحل مي‌لغزند

ستاره‌هاي ريز و درشت اينجا و آنجا در جستجوي يکديگرند

پرچم‌هاي خاکستري که زماني سفيد بوده‌اند، در حضيض با نسيم مي‌رقصند

صداي غمگين دريا که از عمق اندوهگين تاريکي مي‌نالد

آن جسم شناور سبک که حتي موج نيز آرامشش را بر هم نمي‌زند

و من پر از نفس‌هاي تلخ، زرد، سفيد خاکستري، خنک، خالي، خسته، آرام...

پر شده‌ام از همه اينها

و اين همه پر شدن مرا از تو خالي کرده است

از تو که فرسنگ‌ها دورتر در خوابي

و من پرواز مي‌کنم به سوي تو

من که نه، پيغامي که به سوي تو پرواز مي‌کند

تا بگويد چقدر دلتنگم اينجا بدون تو

چقدر بودنت را اينجا از خدا خواسته‌ام

چقدر ندارمت و چقدر با هر لحظه نداشتنت، بيشتر بودنت را مي‌خواهم

تا بگويد چقدر تو در من جاودانه شدي

و بي تو من چقدر تنهايم، چقدر تهي، چقدر سبک، چقدر بي‌عشق...

Some people want it all
But I don't want nothing at all
If it ain't you baby
If I ain't got you baby
Some people want diamond rings
Some just want everything
But everything means nothing
If I ain't got you, yeah

Some people search for a fountain
That promises forever young
Some people need three dozen roses
And that's the only way to prove you love him
Hand me the world on a silver platter
And what good would it be
with no one to share
with no one who truly cares for me

It’s raining…has been raining for days. Raindrops, they are falling down gently. He’s soaked, although I’m holding him tight in my arms to shelter him from the rain. If it wasn’t for him, I’d be frozen by now. I caress him, trying to take in all this softness and sweetness to carry along with me… I put my head on his shoulder; it’s the sweet smell of him, which I’ll never ever forget. The candy smile, the gorgeous eyes that would glitter with joy, the heat in his voice, the charm of him just being there, which would carry me away to dreamland, everything and everything I truly love about him, how could I ever not remember?

It’s raining… has been raining for days… These are my eyes raining; shedding tears that roll down my cheeks, over the pillow I’m holding tight in my arms… It’s pain, sharp, bitter and unbearable, to see there’s just a soaked pillow instead of someone who could give me his love…

Don't know why I still slept on my side of the bed
The emptiness when you were gone kept ringing in my head
Told myself I really had to move along now
Stop regretting all the things I left unsaid, yeah yeah

So I tore up your letters
Took your picture off my wall
I deleted your number, it was too hard not to call
Felt a little better, told myself I'd be fine
Got to live for the good times up ahead, yeah yeah

'Cos everywhere I go
There's a love song that reminds me of you
And even though I knew I had to be strong
I was still not over you
'Cos I still believe and I could see how there's nothing left of you and me
That time is over
'Cos I'm so not over you

All my friends try to tell me better find somebody new
Why waste time being lonely when there's nothing left to lose'
Anything to get you out of my mind
I'm a fool if I thought I could forget
And I could not forget

Now I found a way to keep you there beside me
To where my love won't be denied
I can only hope to keep you there and guide me
There's no more need to hide from all this pain inside

So not over you
That time is over
'Cos I'm so not over you Not....

من هيچ، من نگاه

گلبرگ های خشک
تردید دست سست
ترس از پس از تماس:
پایان کار گل!

اين حلقه‌هاي سفيد، كه آرام و منظم به آسمان مي‌روند

پرند از بيم لحظه و خلسه دردناك وجود

پر از خالي بودن

سبك

و من از پشت پرده‌هاي چشم به اين حلقه‌ها مي‌نگرم

چقدر شبيه منند...

سبك

پر از خالي بودن

پر از بيم لحظه و خلسه دردناك وجود

صعودي از مركز تهي‌ترين احساسات من

به مقصدي نامعلوم

جايي كه من به سويش روانم

كاش بندي به پايم بود

كاش كسي بود يا چيزي

كه مرا به اين جهان خاكي پيوند مي‌داد

كه اميد مرا به نوازش‌هاي انسان‌هاي بي‌روح بار ديگر زنده مي‌كرد

و در پشت اين حلقه‌هاي سفيد

پرده زيباتري مي‌گستراند

پرده‌اي پر از رنگ

پر از حس

پر از تپيدن گرم دل

و دلهره‌هاي دلتنگي كه لحظه را مي‌بلعد

و اميد، كه به آن زنده‌ايم

اميد به دست مهرباني كه زخم‌ها را مداوا كند

و در اين صعود بي هدف سبك

حسي از سنگيني وجود به ما عطا گرداند

به سنگيني حضور عشق...

     One might think Apocalypto is just a narration of some events in the depth of dense jungles, where uncivilized people are competing for food, position, women, Gods, etc.

But a closer look would reveal much more about this finely-made movie. Behind the cruel fights and mystic looks, there are hints to the modern society and what is happening right beneath the masks.

     Apocalypto is the bare truth, what we would be able to see if we could creep under people’s masks and explore what really is happening down there. It’s just our life: We kill in the name of God, we fight in order to serve God, we ignore warnings we receive from others, to the point that the same catastrophe will fall upon us. We blame, we badmouth, we look down upon people, we belittle them, we deprive them of our care, we laugh at them, and when we finally lose them, we weep for them.

     But it’s eventually love that wins, not hatred, fear, rage, jealousy, shame or indetermination. Love conquers all, because love is always determined to win. This is the bare truth…